Spectrum

Het is druk in DB studio's, bandjes op en neer tussen de oefen ruimtes en mensen wachten in de bar tot spectrum begingt. Er is geen headliner vanavond, Spectrum en Hallo Venray spelen beide volle shows dus een je kiest eigenlijk je eigen headliner. Om wat voor 9 begingt spectrum

Spectrum

Spectrum is de reden waarom ik naar DB's ben gekomen. Sonic Boom/Peter Krembe was vroeger met Jason Peirce de leider van Spacemen 3, die band is al 20 jaar gesplit en Spectrum bestaat ook al een jaar of 17 maar nog steeds hangt de shaduw van zijn oude band boven hem. Maar meer dan de schaduw te ontwijken onarmt Krembe het liever.

De band begingt met een nummer opgedragen aan de overleden Mary Hansen van Steoralab, het wordt al snel duidelijk wat het grootse probleem van de avond wordt. Het geluid in de zaal is zeer goed maar op het podium wilt het maar niet lukken om een goed geluid te krijgen. Het eerste nummer gaat erg moeizaam en de band raakt lichtelijk geirriteerd.

Bij het volgende nummer breekt ook nog de gitarist zijn snaar en de band komt nog moeizamer op start. Kembre hoort zichzelf amper en stelt bijna alle boxen op podium goed af(iets dat hij nog een keer of 3 zal herhalen). Derde nummer wordt gestart maar wordt afgebroken na 30 seconde, Kembre loopt naar de mircofoon zegt sorry en loopt van podium af. Verwarring in de zaal, sommige mensen lopen al weg maar een minuut later keert Kembre terug met een geleende gitaar van Hallo Venray, biedt zijn exuse aan, en begint opnieuw met het nummer.

En dan gaat het pas echt goed van start, de band komt beter in hun ritme en krijgt er gewoon ook plezier in. Maar Kembre's drumcomputertje valt nog wel van zijn keyboard standaart maar wordt netjes teruggelegd door een bezoeker die hij daarvoor nog bedankt.

En ja dan komen er ook de twee prijsnummers voorbij: spectrum's eigen How You Satisfy Me en het dreundende Revolution van Spacemen. Maar vooral bewijst Spectrum dat hun laaste eigen release(war sucks ep) wel tot nu toe hun sterkste is. Het titelnummer wordt met woede door Kembre geschreeuwt en de band ondersteunt hem met een donderend geluid.

Het afsluitend nummer is een jam van een kwartier waar alle bandleden een voor een van het podium aflopen, wat Kembre tot tweemaal doet omdat zijn keyboard vastloopt. Spectrum overtuigd wel door de techische problemen, maar zonder ze hadden ze een erg goed optreden gegeven in plaats van een wat rommelig maar toch hoogstaand optreden.

Hallo Venray

Hallo venray heeft ongeveer een half uur nodig om te soundchecken en proberen zo de problemen op te lossen. Dat lukt maar de band zelf maakt een wat vlakke indruk op mij, op plaat is het toch een van de sterkste Nederlandse gitaarbands maar hier klinkt het gewoon te standaardt.

De nieuwe nummers klinken wel goed maar het spanningveld is er niet en dan staan er gewoon 3 mannen op het podium niet onverdienstelijk te spelen maar ik heb meer intresse in de dansende man voor het podium. Na een nummer of 6 hou ik het voor gezien en pak de trein terug naar tilburg.

Spectrum:
Che(sucide cover)


How You Satisfy Me:



hallo dan ook maar:
Hot pants: